Dag 5 - kliffen, keiharde wind en toch maar geen boot😂

Wat zitten we toch in een mooi hotel! Het is een stuk moderner dan ons vorige hotel, dat juist wat traditioneler Iers was. En ook niet onbelangrijk: we hebben hier heerlijk gegeten. Dat belooft wat!

Van uitslapen is vandaag alleen geen sprake. Om 7 uur zitten we al aan het ontbijt, want om kwart voor acht moeten we alweer in de bus zitten. Vakantie noemen ze dat hè? 😂

Gelukkig hebben we Joke van Daalen als reisleidster. Ze kan ontzettend smakelijk vertellen en regelmatig ligt de halve bus in een deuk. Vandaag krijgen we onder andere verhalen over Limericken en The Burren, over verschillende reisgezelschappen en wat ze zoal meemaakt. En dan mogen wij onszelf toch best even een schouderklopje geven: met onze groep van 35 mensen zit het gelukkig helemaal goed. Een gezellige club!

Via een prachtige kustroute langs Galway Bay rijden we naar een van de hoogtepunten van deze reis: de Cliffs of Moher. En spectaculair zijn ze! Acht kilometer lang rijzen de kliffen op sommige plekken zo’n 200 meter loodrecht uit de Atlantische Oceaan omhoog.

We krijgen twee uur de tijd om hier rond te kijken en lopen het pad omhoog. Wat een natuurgeweld! De uitzichten zijn fantastisch, maar de wind doet ook flink zijn best. Het waait zó hard dat je bijna horizontaal over het pad gaat. 😂 Goed vasthouden dus aan alles wat los en vast zit!

We zijn gelukkig vroeg en kunnen nog redelijk rustig genieten. Niet veel later arriveren er busladingen vol toeristen en vinden wij het wel mooi geweest. Nog even de 4D-film bekijken en natuurlijk de shop in. Want ja… met dit Ierse weer kun je nooit genoeg warme spullen hebben. Een mooie set met muts, rolcol en handschoenen gaat dus mee naar huis.

Als we weer naar buiten kijken, regent het ineens. Wat hebben wij weer een mazzel! Precies tijdens ons bezoek bleef het droog. Nu is het vooral: hup, rennen naar de bus!

We hobbelen verder en ik merk ’s avonds nog precies wat zo’n dag in een bus met je doet: ik sta gewoon te wiebelen op mijn benen alsof ik op een schip zit. Nou ja, dat komt mooi uit, want vanmiddag staat er daadwerkelijk nog een boottocht op het programma…

Onderweg stoppen we bij Poulnabrone Dolmen, een beroemd megalithisch portaalgraf in The Burren. Het werd gebouwd tussen ongeveer 3800 en 3200 voor Christus. Bizar als je bedenkt hoe oud dat is.

Het bouwwerk bestaat uit twee grote rechtopstaande stenen met daarop een enorme deksteen. Sommige stenen wegen wel anderhalve ton. En dat allemaal zonder hijskraan, heftruck of Gamma om de hoek. Hoe ze dat duizenden jaren geleden voor elkaar hebben gekregen… geen idee!

Wat we nu zien is eigenlijk alleen nog het stenen skelet. Oorspronkelijk was het geheel bedekt met aarde en kleinere stenen.

Daarna rijden we verder door The Burren. Wat een bijzonder landschap. Het lijkt soms wel alsof we over de maan rijden: overal kalksteen, spleten en rotsen. En juist tussen al dat steen groeien verrassend veel verschillende bloemen en planten. Een vreemd maar prachtig stukje Ierland.

Dan komen we aan in Lisdoonvarna, waar het beroemde matchmakingfestival plaatsvindt. We worden afgezet bij The Ritz om te lunchen.

In de pub is het één en al gezelligheid: vrolijke muziek, mensen die dansen…

Helaas moeten wij voor de lunch naar een andere ruimte. Zelf je drankje halen aan de bar hoort er natuurlijk bij. Ik besluit voor de verandering eens een biertje te nemen. €7. Dat voelt na het glas wijn van €11 van gisteravond bijna als een aanbieding. 😂

Er is nog tijd dus we lopen terug naar de bar en de muziek, nou, dan kun je natuurlijk moeilijk stokstijf blijven staan. Dus hup, we gaan even meedansen! 💃😂

Na de lunch rijden we richting Doolin Pier, want daar wacht de catamaran die ons vanaf zee naar de Cliffs of Moher moet brengen.

Tenminste… dat is het plan.

We lopen met z’n allen richting de boot en zien ondertussen behoorlijk hoge golven. Dan komt de catamaran aan.

En daar komen de passagiers vanaf.

Kletsnat.

Grauw.

Bleek.

En vooral: misselijk. 😳😂

Ik kijk ernaar, vraag een paar mensen hoe het geweest is en mijn besluit staat eigenlijk meteen vast: mij niet gezien! Er zijn nog een paar mensen die ineens tot dezelfde verstandige conclusie komen en rechtsomkeert maken.

Karin en Heidi daarentegen stappen wél aan boord. Stoere meiden! 💪

Wij installeren ons ondertussen lekker in de bus en hebben het daar minstens zo gezellig. Er wordt zoveel gelachen dat we dubbel liggen. En ondertussen zien we de catamaran vertrekken…

Omhoog, Omlaag, Omhoog, Omlaag.

Metershoog lijkt hij over de golven te stuiteren.

We kijken elkaar aan en denken allemaal ongeveer hetzelfde:

Succes Karin en Heidi… hopelijk zien we jullie straks weer terug! 😂😂

En zo eindigt weer een heerlijke Ierse dag. We hebben spectaculaire kliffen gezien, bijna weggewaaid, duizenden jaren oude stenen bewonderd, door een maanlandschap gereden, gedanst in een Ierse pub én een boottocht meegemaakt zonder ook maar één voet op de boot te zetten.

Daarna rijden we terug naar het hotel. Tijd om bij te komen van alweer een dag vol belevenissen. En Karin en Heidi? Die mogen straks vertellen hoe de Cliffs of Moher eruitzien vanaf een wild deinende Atlantische Oceaan… 😉