Dag 8 Dublin en naar huis

Wat een chaos was het gisteravond zeg! Je zou bijna denken dat het hotel dacht: laten we die Nederlanders op hun laatste avond nog even testen. 😂

Het begon al bij het inchecken. Reisleidster Joke kreeg keurig een lijst met namen en kamerpasjes. Alleen… die bleken voor een compleet andere groep te zijn. Verwarring alom! En daar bleef het natuurlijk niet bij.

Het diner zou eerst om 18.30 uur zijn. Toen werd het 18.00 uur. En daarna toch maar weer 18.30 uur. Nou ja, waarom makkelijk doen als het ook ingewikkeld kan?

Toen we ons uiteindelijk braaf voor het diner meldden, kregen we tafels toegewezen. Prima. Wij zitten. Tien minuten later: nee hoor, jullie moeten naar andere tafels. Dus hup, hele volksverhuizing. Vervolgens ontstond er weer discussie, want eigenlijk moesten we tóch terug naar de vorige tafels. Ondertussen was onze bestelling al opgenomen… waarna die voor de zekerheid nóg een keer werd opgenomen.

Jemich, wat een zootje! 

Maar goed, nieuwe dag, nieuwe kansen. Na het ontbijt stappen we in de bus richting Dublin. Onze laatste dag in Ierland alweer! Eerst krijgen we een uitgebreide stadsrondrit. We leren dat Dublin zoiets als ‘zwarte poel’ betekent en rijden langs de Garden of Remembrance.

En ook in Dublin zijn ze natuurlijk niet ontsnapt aan de fatbikes. Derk heeft er inmiddels een prachtige eigen vertaling voor bedacht: “fucking bloody bicycle.” 😂 Nou, die houden we erin.

Reisleidster Joke heeft trouwens ook zo haar eigen probleem. Haar naam zorgt regelmatig voor verwarring. Mensen denken blijkbaar dat ze een grapje maakt als ze zegt dat ze Joke heet en vragen vervolgens doodleuk:

“Ja, maar hoe heet je écht?” Eh… Joke dus. 🤣

We rijden verder door Phoenix Park, een enorm stadspark, en langs het paleis van de Ierse president. Er lopen mannen met stokken rond om van alles te controleren. Geen gezellig ochtendwandelingetje: er wordt extra beveiligd omdat Trump de volgende dag in de buurt komt golfen. Het park gaat daarom dicht voor publiek.

Tijdens de rondrit krijgen we een mooie verzameling Dublinse hoogtepunten voorgeschoteld: Trinity College, de Guinness-brouwerij, St. Patrick’s Cathedral, O’Connell Street, de Garden of Remembrance en natuurlijk de prachtige 18e-eeuwse Georgische huizen.

Daarna mogen we zelf Dublin in. Tijd om de stad eens van dichtbij te bekijken!

We wandelen door het historische centrum, langs het National Museum en door Grafton Street. Natuurlijk gaan we ook even langs Molly Malone, compleet met haar beroemde kar. Molly is de hoofdpersoon uit het bekende Ierse volkslied Cockles and Mussels en inmiddels niet meer weg te denken uit Dublin.

We lopen naar Temple Bar. Ja, het is er druk. Héél druk zelfs. Maar wat een sfeer! Overal mensen, gezelligheid en live muziek.

En dan verschijnt er voor mij een heerlijke toast met garnalen. Heeeeeerlijk!

Heidi heeft ondertussen maar één wens: patat!

Alleen… patat? In Temple Bar? Vergeet het maar. Dat hebben ze niet. We lopen weer verder en pas op de terugweg ontdekken we iets wat lijkt op een soort Burger King lijkt. Karin en Heidi zien hun kans schoon en slaan toe: patat mét kipnuggets. Kijk, dan is iedereen uiteindelijk toch tevreden. 

Maar aan al het moois komt een eind. Om 14.00 uur moeten we alweer bij het verzamelpunt staan. We stappen voor de laatste keer in de bus en rijden naar Dublin Airport.

Koffers mee, afscheid van Ierland en op naar Amsterdam. 

Rond 21.00 uur staan we weer op Nederlandse bodem.  En dan zit onze Ierlandreis er echt op. Acht dagen vol prachtige landschappen, gezellige momenten, bijzondere verhalen, heel wat kilometers, de nodige hilariteit en natuurlijk hier en daar een klein beetje chaos. 😉

Op naar de volgende reis!